Mijn oude telefoon wilde gewoon nauwelijks nog opgeladen worden ;-) Er zat een breuk in het 'oplaadtouwtje' met als gevolg dat als er opgeladen moest worden, dat een heel gedoe was: het snoertje moest precies goed liggen om de stroom er goed doorheen te krijgen om de telefoon te bereiken. Niet heel handig meer.
De jongen van de telefoonwinkel vond het daarnaast ook wel heel erg uit de tijd dat ik nog een antenne aan mijn telefoon had... oeps... :-))
Een nieuwe dus!
En ja, ik vond het best wel een heel leuk bijkomend voordeel dat er natuurlijk een hoesje moest komen ;-) (Vanwege diezelfde antenne had ik me er voor mijn oude telefoon niet aan gewaagd)
Ik koos voor een restje stof waarmee het naaimandje van mijn oma vroeger bekleed was. Toen ik dat opnieuw bekleedde, heb ik de meeste stof weggegooid (best wel groezelig geworden), maar een klein stukje zag er nog prima uit en doet dus nu dienst als telefoonhoesje. De binnenkant van het hoesje heb ik een fris roze-met-witte-stippen-stofje gegeven. Roze kantje langs de klep, veter eraan zodat hij om mijn nek kan als ik zonder jas en tas op pad ga, en klaar...
2 opmerkingen:
Mooie herinnering aan je oma.
Het zal wel even wennen zijn , je nieuwe telefoon.
groet petra
Hij is leuk, met dank aan Oma.
groetjes, Truus
Een reactie posten