Dochterlief-van-vier (vers één week op school) kwam uit haar klaslokaal aanlopen met klasgenootjes en juffen en stapte in die hele grote bus.
Ondanks de flink geblindeerde ramen kon ik een glimp opvangen van m'n kleine, grote dame. Een combinatie van spanning én zin in de dag was te zien op haar gezicht. Ze blies me een heerlijk schattig handkusje toe :-)
Er staan allemaal schoolgenootjes, die niet op schoolreisje gaan, klaar om te zwaaien: een geweldig gezicht! Dan rijdt de bus weg. Toeterend! En de schoolgenootjes zwaaien en juichen. En ik? Ik zwaai, pink en traan weg en ben stil. En ik ben trots, maar wat heb ik een zin om haar straks weer op te halen! ;-)
Op het programma had ik 'een-blauwe-bloemetjesjurk-maken' staan en daarop heb ik me dan ook gestort, hihi.
Zie hiernaast het resultaat van de dag: het bovenstukje is (bijna) klaar.
.
Om drie uur zijn manlief en ik weer richting schoolplein gegaan om haar op te halen en daar kwam de bus al vrij snel aanrijden. Wel helemaal leeg natuurlijk!! ;-) Maar al gauw sprongen de kinderen van onder hun stoelen tevoorschijn en uit de bus. Ook onze dame. Ze zag er blij, trots, opgelucht en enthousiast uit.
En zo voelde ik me ook!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten